Στίχοι από τον δίσκο "Πες μου ένα ψέμα ν'αποκοιμηθώ"
 

Άνοιξε μου να κρυφτώ (Στίχοι του Βασίλη Γιαννόπουλου)

Άνοιξε μου να κρυφτώ
νύκτωσε και σ' αγαπάω που να πάω
μέσα μου μια τρικυμία
σπάει όλα τα ταμεία , ψυχραιμία
τρέχω μες την εθνική σου
πάνω στη διπλή γραμμή σου ακροβατώ
κρύψε με εσύ που ξέρεις
πάρε με και μη με φέρεις σ' αγαπώ

Μες της νύχτας τον πανικό τα ρούχα σου ηλεκτροφόρα
να σ' αγκαλιάσω παίρνω φόρα
πονάω και σε θέλω τώρα σ'αγαπώ

Μες της νύχτας τον πανικό
χάθηκα και που να πάω
σε νάρκες πατάω
ραγίζω και σπάω σ'αγαπώ
Ανοίγω τα μεγάφωνα
να σπάσω την σιωπή σου
κανείς απόψε δεν θα κοιμηθεί
απόψε θα ουρλιάζω ως το πρωϊ
απόψε υα με κλείσουν φυλακή

Ανοιξέ μου να κρυφτώ
ισόβια μέσα σου να ζήσω στη φυλακή σου να γυρίσω
με τίποτα δεν κάνω πίσω σ'αγαπώ

Ανοιξέ μου να κρυφτώ
τη μοναξιά μου πυροβόλα
δως τα μου όλα
πάρτα μου όλα σ'αγαπώ

Ανοίγω τα μεγάφωνα
να σπάσω τη σιωπή σου
κανείς απόψε δεν θα κοιμηθεί
απόψε θα ουρλιάζω ως το πρωϊ
απόψε θα με κλείσουν φυλακή

Δεν πάει άλλο (Στίχοι Σταμάτη Μεσημέρη)

Μου λες πως θα περάσουνε τα δύσκολα
μα δεν τραβάει η ομάδα από καιρό
στον πόλεμο με πας με νεροπίστολα
μου κρύβεις κι από πάνω τον εχθρό

Μου λές πως όλοι φταίμε ασυνείδητα
μα χάνω κάθε τόσο τον ειρμό
μπερδεύω τα κουπόνια μ' αυτοκίνητα
και κάνω βόλτες κάτω απ' το μετρό

Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις τρελάνει και τη νύχτα πως θα βγάλω
Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις ξεκάνει κι από πάνω θέλεις κι άλλο

Τα νεύρα στο κρεββάτι παίζουν σύνθετα
στα γρήγορα εγώ και συ αργά
σε λίγο θα πηγαίνουμε αντίθετα
και θα 'ρχονται τα τρόλεϋ σωστά

Τα λόγια με τα λόγια δεν γνωρίζονται
η πλήξη στάζει στο φωταγωγό
τα ψώνια με τα ψώνια τους ψωνίζονται
στην αϋπνία κλείνω χορηγό

Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις τρελάνει και τη νύχτα πως θα βγάλω
Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις ξεκάνει κι από πάνω θέλεις κι άλλο

Τα όνειρα που σέρνω απ' τα είκοσι
παρκάρουν στον ακάλυπτο νωρίς
Μα εσύ που με κοιτάς σαν λύτρωση
ζωή παρκαρισμένη μη δεχτείς

Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις τρελάνει και τη νύχτα πως θα βγάλω
Δεν πάει άλλο
Μ' έχεις ξεκάνει κι από πάνω θέλεις κι άλλο

Αφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
θέλω να τρέξω στις καλαμίες και τα λειβάδια
να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις
ουρανέ
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και την χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ

Ρε μπαγάσα περνάς καλά κει πάνω
μιάν ανάσα γυρεύω για να γιάνω

Δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
σαν σε χαζεύω δε χαμπαριάζεις
πρότεινε μου κάποια λύση
δε θα σου παρακοστίσει
και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ'αστεράκια μείναν μόνα να το κλαιν

Αφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους

Πως να ξεφύγω από τη μοίρα
κι έχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ

Ρε μπαγάσα περνάς καλά κει πάνω
κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω
Κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
κι ότι σου 'ρθει κατεβάζεις
μη θαρρείς πως με ταράζεις

Γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ' αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν

Ευτυχώς (Στίχοι Βασίλη Γιαννόπουλου)

Βαρέθηκα τα βρώμικα φουστάνια της Αθήνας
βαρέθηκα να πέφτω στα πόδια της βιτρίνας, ναι
Το δράμα σ'επανάληψη να βλέπω με συμπόνοια
να σ'έχω στο κρεββάτι μου και σένα με κουπόνια, ναι

Βαρέθηκα τα όνειρα στη χώρα των θαυμάτων
τα σκεύη που αδειάζουνε σωρούς απορριμάτων, ναι
το σύννεφο που σ' έπνιξε και θες να το διαλύσεις
το στόμα που δεν άνοιξες ποτέ σου να μιλήσεις, ναι

Ευτυχώς που η πατρίς δικαιώνεται
σε ταβέρνες πλατείες κι αλάνες
ευτυχώς που δε χάθηκε ο έρωτας
ευτυχώς που υπάρχουν πουτάνες

Βαρέθηκα να βλέπω το ληστή με το πριόνι
το γύρω του θριάμβου του να κάνει στο σαλόνι, ναι
να τρέμω κι απ΄το φόβο μου να τάχω κατεβάσει
να είμαι εκεί που μ'άφησα αλλά να μ' έχω χάσει

Βαρέθηκα τον πάνσοφο τον υπολογιστή σου
το χρέος που μου άφησε ο πρώην εραστής σου, ναι
Βαρέθηκα τους πάνω βαρέθηκα τους κάτω
το τρύπιο μου φιλότιμο που έφτασε στον πάτο, ναι

Οι Ψυχές και οι Αγάπες (Στίχοι Αποστόλη Μπουλασίκη)

Τίποτα στο κόσμο δεν τον νοιάζει
παρά μόνο το μυαλό του ανοικτό να μένει
μέσα στην αδράνεια τρομάζει
ξαναβλέπει στη φορμόλη τη ψυχή σβησμένη
κόβει το κορμί του και το θάβει
σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί

Στους δεκάξι παγωμένους εφιάλτες
κάτι απρόσωπα λαμπάκια της νυκτός δανείζει
σ' άνυδρους ανέκφραστους αντάρτες
στοιχειωμένος σε μια εθνική οδό που πήζει
βρίσκει την αχτίδα π' απομένει
και μαζί της τη φυγή θα μοιραστεί

Οι ψυχές και οι αγάπες
σιαμαίες αυταπάτες
όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα
σαν φωτάκια μες τη νύκτα
βρίσκουν σώματα παρθένα
στη συνήθεια πουλημένα
με φιλιά τα εξαγνίζουν
τους χαρίζονται

Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων
κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει
ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων
σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει
κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου
κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σ' ένα φιλί

Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν
μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη
κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του
κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγνώμη
είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο
κι έχω ανάγκη να με βλέπεις να μαι σαν μωρό παιδί

Αχ μωράκι σαστισμένο
μέσα στο μυαλό σου ξένο
τι να πρωτοτραγουδήσεις
και ποιά πόρτα να κτυπήσεις
να σου πώ για να σε πείσουν
στα μετάξια να σε ντύσουν
να φανούν λευκά δοντάκια
μες το γέλιο σου

Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
αλυσοδεμένος πολικός αστέρας
άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
και φοβόμουν μη με δεί το φως της μέρας
τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω
φτάνει που και που να λές ακόμα σ' αγαπώ

Κόκκινος ορίζοντας τα χρόνια π' απομένουν
κάνε το σινιάλο να σε βρει ψυχή μου
πρόσωπα λιμάνια κράτησε τα "φεύγουν"
κράτα με αγκαλιά και πάρε με μαζί σου
βιντεοταινίες η ζωή που είδα
του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ

Αχ αγάπη μου αγάπη
διαμαντάκι μες στη ΄σταχτη
και νησάκι που 'χει φάρο
ένα μεθυσμένο γλάρο
γύρω σου που φτερουγίζει
τ' όνομα σου συλλαβίζει
σημαδεύει τη ματία σου και αφήνεται